Tanrı, gecelerin hesabını yaparken, zenginliklerin kullanılmasını durdurur.Böylece insanlar güneş doğana kadar sıkmayacağı ellerini açtıklarında ben, insanlığın geri kalan zenginliklerini görebileceğim.
Sevgili gece.Gece olduğunda akıl uyur ve her nesne en basit haliyle görünür. Gerçekten önemli olan şeyler onem kazanır, gündüz yapılan akıl yürütmelerin yıkıcı etkisinden arınırlar ve yaşamaya başlarlar. İnsanoğlu parçalarını toplar, sakin bir ağaç olur yine.
Gündüz, aile kavgalarına aittir ama gece olduğunda insanlar sevgi ile kucaklaşır. Çünkü aşk, herseyden daha güçlüdür. Ve insan pencereye dirseklerini dayayıp yıldızların altında uyuyan çocuklarının, kazanılacak ekmeğin, olabildiğince kırılgan ve kısa ömürlü karısının sorumluluğunu yüklenir yeniden. Sevgi tartisma goturmez. Vardır. Aksam olsun ve gece, aşka değer gerçekleri ortaya çıkarsın..