Yılmaz Efe
@Yilmaz_Efe
herkes, dedi, merak içinde
ölümden sonra hayat var mı diye
boşuna düşünürler
sanki hayat varmış gibi ölümden önce
-Teoman
Gerçekten Bir ŞaheserEdebiyat
Yıllardır kitaplığımda duran ama bir türlü okumadığım bu kitaba bir arkadaşımın önerisiyle bu sabah başladım ve başlamamla bitirmem bir oldu.
Daha önce şiirsel anlatımı bu kadar güçlü bırakın distopya kitabını çok az kitap okudum. Kitap boyunca devam eden ve insanın ruhuna işleyen çarpıcı betimlemeler ve okuyucunun hayata bakış açısını etkileyen güçlü diyaloglar kitap boyunca şiirsel havayı koruyor.
Kitap sizi tek bir maceranın içinde birçok içsel yolculuğa çıkarıyor. 1950lilerin distopik bir versiyonunda bir bilimkurgu macerası yaşarken aynı zamanda kitap sizi yer yer insanlığın geleceğini sorguladığınız felsefi bir tartışmanın içine yer yer içinizi bir karamsarlık bir umutla dolduran varoluşsal bir hayatta kalma mücadelesinin içine sokuyor.
Çok fazla karakter olmamasına rağmen bu kadar kısa bir kitabın içinde bütün karakterlerin karakter gelişimi yaşaması beni şaşırttı ve etkiledi. Âdeta yazarın kendi ruhunu üflediği karakterler sizi birbirinden karmaşık duygu durumları içine sokuyorlar ve yeni bakış açıları kazanmanız sağlıyorlar.
Kitabın tek kötü yanı 2.000 sayfa olmak yerine 200 sayfa olması. Ama tabii bu kitabın 2.000 sayfalık bir versiyonu olsaydı size verebileceği her şeyi vermediğini göstermiyor aksine belki daha da fazlasını veriyor.
Reklam
Ne The New York Times bu kitap için 21. yüzyılın en önemli kitaplarından biri diye yazarken utanmış ne de kitabın kapağında bu yazıya yer verirken kapak tasarımcısı utanmış ama ben okurken yer yer yazar adına yer yer de kitabı övenler adına utandım.
Daha kitabın ilk 20 30 sayfasında okumaya devam etmemeniz gerektiğini anlıyorsunuz. Biraz daha devam ederseniz ilginç ve özgün bir konunun içine giriyor ve "acaba" diye kendinize soruyorsunuz, "acaba iyi bir kitap okuyor olabilir miyim?". Ve hepsi bu kadar. Kitabın geri kalanı boyunca sadece bölümlerin ilk ve son paragraflarını okusanız bile hikayeden kopmayacağınız sığ, konusu hiçbir yere ilerlemeyen, karakter gelişimi olmayan, hiçbir yan karakteri önemsemeyeceğiniz ve daha da kötüsü ana karakteri de asla umursamayacağınız bir kelime salatası okuyorsunuz.
Kitap boyunca asla size edebi açıdan zevk verecek betimlemeler, diyaloglar ve monologlar yok ama istemediğiniz kadar sosyal medya yazışması var. Hikaye sağlam bir zemin üzerine oturmuyor. Bazen ana karakterimiz sayfalarca bir konuda duygularını hararetli bir şekilde anlatıyor ve sonunda tek bir cümleyle size anlattığı bütün duygularının yalan olduğunu söylüyor. Kitaptaki neredeyse hiçbir yan hikayenin ana hikaye örgüsüne bir katkısı yok çünkü kitapta karakter gelişmi yok. Kitabın sonuysa kitabın bir ihtimal sizde oluşturmuş olabileceği bir iki merak kırıntısını da süpürerek bu muydu yâni diyeceğiniz bir sona bağlanıyor.
Bütün bu eleştirilerimle birlikte kitabın arkasında yazan kitapla ilgili sahte vaatleri de söylemek istiyorum. Kitabın arkasında "R.F. Kuang'ın sansasyon yaratan romanı pandemi sonrası dünyanın hâlini çarpıcı bir biçimde gözler önüne seriyor. Sarı Yüz, ilk sayfadan son sayfaya temposunu hiç düşürmeden, çeşitlilik, ırkçılık ve kültürel
Eksik Bir Opus MagnumEdebiyat
Usta ve Margarita Mihail Bulgakov gibi dünya edebiyatının en büyük yazarlarından birinin ustalık eseri. Bana kalırsa roman boyunca Bulgakov bize 3 farklı hikaye anlatıyor. Hikayeler tabii ki sürekli birbirleriyle iç içe anlatılıyor.
İlk hikayemiz Woland (şeytanın ta kendisi) ve maiyetinin (dişi bir vampirden konuşabilen siyah bir kediye kadar oldukça renkli kişilikler) erken Sovyet Rusyasının Moskovasında dolaştıkları ve birçok eğlenceli sahneye sebep oldukları hikaye. Sovyet Rusyasına ve topluma karşı birçok eleştiri barındıran bu kısımları okurken eğleneceğinize garanti veririm.
İkinci hikayemiz de İncil'in farklı bir yorumunu anlatıyor ve bence oldukça akıcı ve ilginç bir anlatımı var. Hikaye de Matta Levi (İsa'nın en önemli havarisi diyebiliriz) ve vali Pilatus başrollerde. İncil'in daha gerçekçi bir versiyonunu anlatan hikaye İncil'i okumuş biri olarak şahsen beni çok eğlendiren oldukça sürükleyici bir hikayeydi.
Son olarak üçüncü hikayemiz ise kitaba adını da veren karakterlerimiz olan Usta ve Margarita'yı ve aşklarını konu alıyor. Kitabın ilgimi en az çeken kısımları bu kısımlardı ama yine de kötüydü diyemem. Sadece Woland'a daha çok zaman ayrılabilecekken ayrılmaması ama Margarita'nın ilginç bir karakter olmamasına rağmen kitapta çok fazla yer kaplaması beni üzdü.
Neden kitaba 10 değil de 8 puan verdiğime gelirsek bunun nedeni de kitabının sonunun zayıf ve çelişkilerle dolu olması diyebilirim. Birçok eksik de cabası. Aynı zamanda kitabın hikaye örgüsü de oldukça dağınık ilerliyor. Ama bu Bulgakov'un suçu değil çünkü yazar opus magnumunu tamamlayamadan öldüğü için eser de eksik bir eser. Birçok düzeltme notuyla birlikte Usta ve Margarita'nın taslağını geride bırakarak ölmeden önce Bulgakov ölüm döşeğinde bile son nefesine kadar çalışmaya
Yeni Bir Deneyim Fırsatı1000Kitap
Kitap ekspresyonizmle tanışmama vesile oldu. Yeni bir sanat akımıyla tanışmak isteyenlerin kesinlikle okuması gereken bir kitap. Ekspresyonizmin birçok önemli temsilcisinin hikayelerini içeren kitap aynı zamanda bir akımın temsilciliğini aşarak dünya edebiyatının temsilcilerinden biri haline gelmiş Franz Kafka ve Robert Musil'in de birer hikayesini içeriyor.
Bazı hikayelerin şiirsel ve örtülü bir dili var. Gerçekten okuması ve altındaki yoğun anlamı anlaması zor hikayeler bunlar. Bununla birlikte yine örtülü ve yoğun bir anlatıma sahip olsa da okuması oldukça kolay ve akıcı hikayeler de var. Özellikle Robert Musil'in en sondaki hikayesi gerçekten bir şaheserdi. Bazı hikayelerin anlamını çıkaramasanız da hissettirmeye çalıştığı duyguları gerçekten hissediyorsunuz.
Herşeye rağmen kitap bir derleme kitabı olduğu ve beni etkileyen bir kaç hikaye olsa da çoğu hikaye aklımda bir iz bırakmadan kolayca silindiği için 7 puan vermek istiyorum. Yeni bir deneyim yaşamayı sevenlere ve soyut anlatımlardan hoşlananlara şiddetle tavsiye edilir.
Patlayan Kuyrukluyıldızlar - Ekspresyonist ÖykülerKolektif · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 20181,484 okunma
Çerezlik Bir Kitap ve Popülaritesini Hak Etmiyor1000k
Kitaba kafa dağıtmalık ve kolay okunacak beni yormayacak bir kitap olduğunu düşünerek başladım ve haklı da çıktım. Kitap her ne kadar entelektüel açıdan donanımlı bir kitap gibi görünmeye çalışsa da rastgele verilen bilgilerin ve büyük filozoflardan, kişisel gelişim yazarlarının ağzına sakız olmuş, bir kaç alıntının ötesinde bir entelektüel tarafı yok. Kitaba benim okuma amacımı gerçekleştirdiği ve bugüne kadar işlendiğini çok fazla gördüğümüz paralel evrenler temasını özgün bir şekilde işlediği için 4 yerine 5 puan veriyorum.
Kitabın sevmediğim yönlerini anlatmadan önce Goodreads 2020'nin en iyi romanı ödülünü almasıyla ilgili konuşmak istiyorum. Yeni çıkan kitapları pek takip etmeyen biri olarak büyük ihtimalle 2020'de çıkan bu kitap dışında hiçbir kitabı okumamışımdır ama yine de eminim ki 2020'nin en iyi kitabı bu olamaz.
Kitabın sevmediğim yanlarına geçersek öncelikle başrolü zeki bir karakter olarak görmemizin istendiği çok açık ama kitap boyunca rastgele havaya bilgi atmaktan başka aklını kullandığını asla görmüyoruz hatta aptalca davrandığı birçok durum var. Kitapta ana karakter dışında hiçbir yan karakter olmaması ve Nora dışında bütün karakterlerin dekor olarak kullanılması Nora'yı sevmeyen ve Nora'yla duygusal bağ kuramayan okurların, benim gibi, kitaba bağlanmasını zorlaştırıyor.
İncelememi bitirmeden önce kitap hakkında genel bir yorum yapmam gerekirse çok fazla kendi içinde tekrara düşmesine rağmen sürükleyici bir kitap (bir gün içinde ilk 240 sayfasını okudum) ama kitabı size bir şeyler katması için okumayın. Kitabın kendi içinde size bir şeyler katması gereken kısımları sadece kişiselgelişim zırvaları. Herhangi bir kişisel gelişim kitabının herhangi bir paragrafında anlatılabilecek bir mesaj bütün kitaba yayılmış. Kitabın sonuysa daha
Reklam