“Bana öyle geliyor ki,ne alın yazısı,ne yazan,ne yazılan,ne de yazılmış şey var. Olmakta olan boyuna şekil değiştirerek giden, başsız ve sonsuz bir oluş. Bu oluş içinde ferdin sevinci yahut kederi…”
“Sonra…Dişimi sıktım,haftalar aylarca tahammül ettim.Baktım ki dişimi sıkmak,dişimin kırılmasından başka netice vermeyecek,bir gün isyan bayrağını çektim!”
“Kayıp mı? Kaç kişi böylesine sevebilmiştir dünyada?”
“Ama kucağında bir kucak korla kalan siz olmuşsunuz.”
“İyi ya ,boş değildi kucağım.”
“Ama yandınız ,kül oldunuz.”
“Ama vardım, kül bunun kanıtı.”
Ama beraberlik ölü ise,ayrılmak,çürüyen iki parçanın birbirinden zahmetsizce kopması demektir.Çürümek acı vermez,ölü olan çürür.
Çürüdüğünü anlatmak kolay değil,ölü olduğunu ikrar etmek ise çok zor.