Peki, madem insanlara ne üretici ne de tüketici sıfatıyla ihtiyaç var,
insanların fiziksel olarak hayatta kalmaları ve psikolojik sağlıkları nasıl
korunacak? Bu soruya cevap aramak için krizin patlak vermesini bekleyemeyiz.
Reklam
Kimileri insanların ekonomik işlevini asla yitirmeyeceğini çünkü iş ortamında yapay zekayla yarışamayacak olsalar da tüketici olarak her zaman
insana ihtiyaç duyulacağını iddia edebilir. Ancak geleceğin ekonomisinde
bize tüketici olarak ihtiyaç duyulup duyulmayacağı bile meçhul. Bu görevi
pekala makineler ve bilgisayarlar da yerine getirebilir. Teoride demir üreten
bir maden işletmesinin bu demiri robot fabrikasına satması ve robot fabrikasının da robot üretip bu robotları maden işletmesine satması, böylece daha
fazla robot üretilmesi için daha çok demir çıkarılması ve bunun bu şekilde
devam etmesi mümkün. Bu şirketler büyüyüp evrenin ücra köşelerine kadar
yayılabilir ve bunun için tek ihtiyaçları robotlar ve bilgisayarlardır; insanlara
ürünleri almaları için bile ihtiyaç duymazlar.
Durmadan yeni meslekler icat edip işgücünü baştan eğitebilsek bile, ortalama insanın sonu gelmeyen iniş çıkışlarla dolu bir hayatın gerektirdiği duygusal dayanıklılığa sahip olup olamayacağı şüphe götürür. Değişim her daim
stres kaynağıdır ve 21. yüzyılın başlarında yaşanan çalkantılı dönem de küresel
bir stres salgınına yol açtı. 21 İnsanlar iş piyasası ve bireysel kariyerlerdeki gelip
geçiciliğin daha da artmasıyla başa çıkabilecek mi? Büyük ihtimalle Sapiens'in
zihnini ayakta tutabilmek için ilaçlar ve sinirsel geribildirim yöntemlerinden
meditasyona uzanan bir yelpazede, çok daha etkin stres azaltma tekniklerine
ihtiyaç duyacağız. 205o'ye gelindiğinde sadece hiçbir iş olmadığından ya da uygun eğitim eksikliğinden kaynaklanmayan, aynı zamanda zihinsel dayanma
gücünün yetersizliğine bağlı bir "işlevsiz" sınıf ortaya çıkabilir.
Çoğu insan, 19. yüzyılda at arabası sürücüsüyken taksi şoförlüğü yapmaya başlayanların değil, 19. yüzyılda büyük bir hızla
iş sahasının bütünüyle dışına atılan atların kaderini paylaşabilir.
Bu nedenle, insanlar için pek çok yeni meslek ortaya çıksa da "işlevsiz"
bir sınıfın doğmasına tanıklık edebiliriz. Eşzamanlı bir şekilde hem yüksek
işsizlik oranı hem de nitelikli işçi eksikliğinin yaşandığı iki yönlü bir belayla
uğraşmak zorunda kalabiliriz.
Reklam