Zamanın dengesiz sıçrayışlarına hapsolmuştum, bu sıçrayışlar duygusal dengemi mahvetmişti, şimdiyle geçmiş arasındaki kalın düğümlerden kurtulamıyordum, oysa dünün ve yarının bir önemi yoktu…
Son zamanlarda dünya benim için sıklıkla yabancısı olduğumu hissettiğim bir yere dönüşmüştü. Yönümü yitirdiğim bir yere. Ölümün ardından ilk uyanış belki buna benzer bir histir; nerede uyandığını bir anlığına hatırlayamamak.