Feride’d-Din-i Attar’ın Mantıku’t-Tayr isimli kitabını uzattı elime. “Oku bunu seversin herhalde. Bakarsın senin de Simurg’u bulmana yardım eder.” “Ben aramıyorum ki Simurg’u.” “Aramayan adamın kendini heder ettiği görülmüş müdür evlat?”
Annemi bekler gibi… Bize veda ettiği günden bu yana, yüzünü görebilme umudunu taşıdım. O gece de annem gelmedi. Gittiği uzun yolculuktan geriye dönmesi mümkün değildi.
Gece vakti huzura ulaşamamak insanı öldüren bir şeydir. Herkes uyuyor ve sen bir şey arıyorsun. Aradığım şeyin farkında değildim ama yaşadığım bir olay hayatımda yeni anlamlara kapı açtı. Karşılaştığım bir adamın sözleri artık geri dönülmez bir yola itti beni.