Bu ayetteki emir vahyin ilk buyruğunu oluşturduğu için,henüz herhangi bir metnin olmadığı bir ortamda buradaki kıraat emrini bilinen anlamda “okumak” değil de daha çok “anlamak,düşünmek,idrak etmek,yaratılana bakarak Yaratan’ı bulma çabası” anlamında entelektüel bir faaliyet olarak yorumlamak gerekir.
“İbret olmaz bize,her gün okuruz ezber de!
Yoksa bir mana aranmaz mı bu ayetlerde?
Lafzı muhkem yalnız anlaşılan Kur’an’ın;
Çünkü kaydında değil hiçbirimiz mananın.
Ya açar Nazm-ı Celil’in bakarız ,yaprağına.
Yahut üfler geçeriz bir ölünün toprağına.
İNMEMİŞTİR HELE KUR’AN HAKKIYLA BİLİN;
NE MEZARLIKTA OKUNMAK NE DE FAL BAKMAK İÇİN.”
Mehmet Akif