Miray yıldız
@Ymiray
16 okur puanı
Ocak 2026 tarihinde katıldı
Zaman,
Bir yudumda,
Bir nefeste,
Neleri eksiktmiyor ki;
Yıllar öncesi aşkları;
Günlükler arasında.
Dostlukları;
Koşuşturmalarda.
Kendi ruhlarımızı;
Yalnızlıklarımızda.
~Eskici, HAKAN ARIKAN~
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Tersine Dünya
Her şeyden önce yazarı bu denli güçlü olan gözlem yeteneği için tebrik ediyorum.
Dünyadaki cinsiyetin getirdiği sosyal statü ve sorumlulukların tersine dönüyor. Dünya bu şekilde tersine olsaydı insanların hayatı nasıl olurdu? Yazar bunu bize romanda kısa bir süreliğine bile geçen karakterler dahil, karakterlerin hepsiyle ilgili bir olayı anlatıyor.
Her ne kadar Leyla karakterinin hayatının bir kesitinin anlatılması konu gibi gözükse de ortada doğru düzgün bir konu yok. Kitabın en zayıf noktası ve en büyük eksiği bu. Konuyu cinsiyetlerin değişmesi şeklinde alabileceğimizi düşünenler olabilir ama bu durum kitabın anlatım şeklidir, konusu değil.
Erkek bir yazarın erkekleri bize bu kadar iyi anlatması şaşırtıcı değil belki ama kadını bu denli iyi anlatmış olması işte gerçek bir yazar dedirtiyor.
Olağanüstü bir tesadüf ile gerçekleştiği için benim adıma saçma olan finali yerine, kitaba yakışır bir finali ve sağlam bir konusu olsaydı bu roman kusursuz olurdu. Ama şunu söylemeden de geçemem ki bu denli küçümsenemeyecek kusurları görmemizi engelleyecek bir roman olmayı başarmış.
Hem kadınların hem erkeklerin birbirlerini tanımaları adına kesinlikle okunmaya değer bir kitap. İyi okumalar diliyorum.
Michael K. Yaşamı ve Yaşadığı Dönem1000Kitap
Bu kitap bizi yeterince bilinmeyen bir gerçekle tanıştırıyor: “Apartheid”. Siyah ile beyaz arasındaki net çizginin nasıl başladığını görüyoruz. Bir insanın ne kadar kötüleşebileceğini, aynı zamanda bir insanın ne kadar insanlıktan uzaklaştırılabileceğini de görüyoruz.
Yazar, her cümlesi ayrı travma olup her cümleden başka bir roman yazılabilecek düzeyde ağır konuları ele almış. İngilizlerin insanlığın sınırlarını çiğnediği Afrika’da neler yaşanmış merak ediyorsanız, bu kitaba bakın derim.
Kitap sistemli olarak halkı; önce işsiz bırakıp açlığa ve sefalete sürükleyip, sonra sanki hayvanlarmış gibi kafese nasıl tıktıklarını anlatıyor. Ve bunu yarık dudakla doğan, zihinsel engeli olan Micheal K.’nin gözünden anlatıyor.
Yazar, Micheal’ın zihinsel engelini kullanarak olaylara hafif bir sis perdesi çekmiş. “BEN SAVAŞTA DEĞİLİM Kİ.” diyen Micheal’ı hem anlamamızı sağlamış hem de masum insanlar için savaşın değerini göstermiş.
Micheal, masumluğun ve saflığın timsali olmuş. Özgürlüğün açıklıktan daha kıymetli olduğunu göstermiş. Ve bunların hiçbiri için çabalamamış, sadece kendi gibi davranmış.
Kitabı okuması zor. Bunun en büyük sebebi ise aşırı uzun cümleler. Bu durumda olayların değişimi büyükken, olaylar arası geçişte bırakılan boşluğun bir paragraf kadar az oluşu da etkili.
Romanın beni en üzen yanı, gidişatına hiç yakışmayan finali oldu. Finali de vurucu olsa ve daha akıcı bir roman olsa, mükemmel bir kitap adayı olmaya layıktı.
Suzan Defter1000Kitap
Kitabın hoş, melankolik bir hava taşımasını sevdim. Her ne kadar karakterleri sevmesem de onları gayet iyi anladım. Ve elbette kitabı farklı kılan en önemli unsur; sağda Derya’nın, solda Ekmel’in günlüğünü okuyor olmamızdı. Ve buna bayıldım.
Derya çok küçük yaşta annesini kaybetmiş. Babası berbat, babaannesi sevgisiz; onu da kaybediyor. Sahip olduğu tek kişi abisi. Derya abisine âşık ve onu kimseyle paylaşmak istemiyor. Bu durum her ne kadar garip ve rahatsız edici olsa da Derya’yı anlamamak mümkün değil.
Suzan, abisinin sevgilileri arasında Derya’nın en sevdiği kişi. Çünkü Suzan, Derya’nın da dahil olduğu üç kişilik bir aşkı kabullenmiş. Ancak ne Suzan ne de Suzan’ın abisi sevgiyle tanışmış insanlar oldukları için, Suzan’ın büyük aşkını kaldıramamışlar. Olan Suzan’a olmuş. Sahi Suzan’a ne olmuş? Roman boyunca en merak ettiğim soru bu oldu.
Ekmel ise ailesindeki kötü ilişkilerin seyircisi olmuş. Hayatını melankoliye adamış. Babası gibi davranmış ömür boyu. Gerçekten sevilmek istemiş ama kendisine göre hiç sevilmemiş. Oysa böyle bir adamın istediği aşkı bulma ihtimali zaten yok gibi. Defterden anladığım kadarıyla, basit cümlelere çekinmeden yalan katarak acı ve keder ile romantize etmeyi seviyor. Bu karakterin en rahatsız edici yanı ise ihanet ve aldatmayı süslü cümlelerle masummuş gibi göstermeye çalışması.
Şüphesiz kitabın en sevdiğim yanı; Derya’nın bir şey, Ekmel’in ise bambaşka bir şey söylemesi. Yer yer kimin gerçeği anlattığını bilememek romana farklı bir atmosfer katmış.
Derya’nın kendini Ekmel’e Suzan olarak tanıtması… Bunun sebebi Suzan olmak istemesi mi, yoksa bu yolla hatalarını kabul edip Suzan’dan özür dileme çabası mı?
İki karakter de yalnız olmak istiyor ve bu yalnızlıktan kurtulmak için iki yabancı olarak hikâyelerini süsleyip değiştirerek
