Yunus Çimen
@Ynscmn
Şu anda okuduğu kitaplar
Trende seyahat ediyorum arkamda dört tane turist oturuyor. Kızcağızın biri geldi, bunları fark edince konuşmaya başladı. İki dakika sonra başladı bizim bazı özelliklerimizi kötülemeye, bizde şöyleymiş de bizde bazı insanlar böyleymiş de. Sonra kebap vs övmeye başladı, kokoreçtir midyedir. Resmen ayakta yarım saat başlarında bekleyip talep etmedikleri halde hevesli hevesli tur rehberi gibi her telden bir şeyler anlatıp durdu. Yardım etmeye bir itirazım yok ama ben bu aşağılık kompleksini, bu sevimli görünme çabasını, bu bizi sevsinler tavrını asla anlamayacağım. Diyor ya ; boynumuz ağrıdı batıya bakmaktan…
Reklam
Oysa birçokları hastalıktan değil de, kendini büyük gösterme ihtirasından ölürlerdi.
‘’ Kendisini saydırmasını bilmeyeni saymazlar.’’ O kendini saydırmasını bilmiyordu.
Acımasız, kahredici bir dünya. Öyle ki biraz olsun vicdanı olanlar için yaşamak müthiş eziyetli bir sancı. Yoksulluk, kan revan, haksızlık, hukuksuzluk, huzursuzluk, hudutsuzluk elinde balyozla bekliyor insanların tepesinde. Ne vakit sinesinde bir umut yeşertmeye yeltense olanca şiddetiyle indiriyor vahşi darbesini. Ve bir daha vurmak üzere kalk diye bekliyor. Takat mı dayanır bu zulme.. Düşünsenize birisi başkasının alçaklıkları yüzünden yaşayamıyor yaşaması gereken ömrü. Başkası daha çok alabilsin diye biri elini uzatamıyor hakkı olana. Biri daha çok konuşabilsin diye öbürü köpek gibi susuyor. Birisi ötekinin kabalığı yüzünden nezaketine nezaket ve tabii olarak incinmelerine incinmek ekliyor durmadan. Ağlıyor, acıyor, kanıyor, inim inim inliyor. Yaşamak güzel şey diyorlar, amenna. Fakat o yaşamak bu yaşamak değil. İnsanları gönül ferahlığıyla yaşatmayanların iki yakası bir araya gelmesin.