Ah Füruzan,
Daha ilk öyküyü bitirdim. Sevda dolu bir yaz. Bir süre başka bir şey okumak, kimseyle konuşmak istemiyorum. Ben de kucağına sığındım. O köşklerde, çeşit çeşit renk renk çiçeklerin, ışıkların, sabun kokularının, türlü türlü insanların ama en çok da bir çocuğun ipek bir mendile sarılı kalmış yapayalnız kalbinin gölgesinde kaldım. Bir süre bekleyeceğim.