Her çocuğun anne ve babasıyla ayrı ayrı geçirdiği özel zamanlara ihtiyacı vardır. Bu, bağ kurmak için çok önemlidir. Bağ kurmadan disiplin uygulayamayacağımız için de, bu davranış disiplinin temelidir.
İnsanlar hata yapar, hatalar konuşulur, sonuçları yaşanır, bedelleri ödenir ama hiçbir insan bağırılarak küçük düşürülmeyi hak etmez. Hele ki karşımızdaki küçük bir çocuksa…
Öyle ki ,hayatıyla kavgalı bir insan için çocuğuyla barışık olmak neredeyse imkansız denilecek kadar zor bir şeydir. Bu yüzden hayata dair umudu, sevgisi, içten kabullenişi olmayan annelere, çocukları da adeta bir ‘yük’ gibi gelir.