Elbette herkesin gitme hakkı vardı, gitme haddi de. Ve elbette gidenin ardından yaş tutulabilirdi. Her hikaye en az iki kişilik olmalıydı. Ancak bir narsistle birlikteyseniz şunu öğrenirsiniz: Hikayenin oluş şekli de bitiş şekli de sadece kendisiyle ilgilidir.
''Her kadın zehir gibi acıdır. Yalnız iki iyi anı vardır. Biri yatakta, öbürü ölümünde.''
PALLADAS
Bu cümleyle başlamış bir kitaptan çok bir şey beklenemezdi zaten içerik kötü üslup idare eder.
Bir İspanyol Atasözü der ki:
Bir kurdun bakışını incelemek için bitkiler bahçesine gitmeye vaktiniz yoksa, bir serçeyi gözlediği sırada kendinize bakın, yeter.