Utku

Ben ne camiye yararım, ne havraya! Bir başka hamur benimki, başka maya. Yoksul gâvur, çirkin orospu gibiyim: Ne din umrumda, ne cennet, ne dünya!
Reklam
Beni özene bezene yaratan kim? Sen! Ne yapacağımı da yazmışın önceden. Demek günah işleten de sensin bana: Öyleyse nedir o cennet cehennem?
Var mi dünyada günah işlemeyen, söyle; Yaşanır mi hiç günah işlemeden, söyle; Bana kötü deyip kötülük edeceksen, Yüce Tanrı, ne farkın kalır benden, söyle.
Her sabah yeni bir gün doğarken, Bir gün de eksilir ömürden; Her şafak bir hırsız gibidir Elinde bir fenerle gelen.
ERDEMLİ YALNIZ
Adlandırdığım alnını Hiçkırıklarının tepesinde bir yakmalıj yapacağım ondan Bir kılıç yırtar gibi bir ipek perdeyi Içini yirtan acıyı adlandırdığım yansıma diye Seni darmadağın edeceğim gizli bahçe Haşhaşlarla ve yararlı sularla dolu Simsıkı bağlayacağım seni kırbaçla Yüreğinde ölgün yeraltı ışıklarından başka şey yoktu Kandan başka bir şey olmayacak artık gözbebeklerinde Ağzını ve ellerini adlandıracağım son olarak Ağzın yok olmuş yankı ellerin kurşun akçe Kıracağım buyurup yönettikleri paslı anahtarları Bir gün yatışmam gerekirse iyice Unutmam gerekirse yenmek nedir bilmediğimi Kinimin büyüklüğünü bilmiş olursun en azından
Reklam