iki parmak arasında kıyılmış,
bir parçası var kalbimin
incecik, ak kağıtlara sarılır,
dar vakit yanar da verir kendini.
dostun susan dudağına...
sokaklardan,
kıyılardan,
gök mavisinden,
ekmeğinden,
canevinden ayrı düşmeye
“Herkes bir şekilde öldürür sevdiğini; kimi zaman sözleriyle, kimi zaman uzaklığıyla, kimi zaman da sevgisizliğiyle… Ve geriye sadece gözlerde biriken sessiz yaşlar kalır.”
“Sevgi en saf hâliyle bile acıya dönüşebilir; bu söz, insanın yüreğini sessizce parçalayan kayıpları hatırlatıyor.”
“Gözlerimde hâlâ adın var, dudaklarımda söyleyemediğim cümleler… Sen gittin, ben içimde hiç susmayan bir vedayla yaşamayı öğrendim.”. Nar ÇiçeğiZeynep Saraç
Bir insanın kendi bedenine hükmedememesi ne büyük bir çaresizlikti...Yüreğimde koca bir dünya var, ama onu gösterecek elim yok. Konuşmak isterim, kelimeler kafamın içinde çırpınır; fakat dudaklarım kapalıdır, dilimden bir harf bile dökülmez.”
Sol AyağımChristy Brown · Nemesis Kitap · 201794,9bin okunma
“İnsan, yaşadığı yerlerde beraber bulunduğu insanlara görünmez ince tellerle bağlanırmış; ayrılık vaktinde bu bağlar gerilmeye, kopan keman telleri gibi acı sesler çıkarmaya başlar, her birinin gönlümüzden kopup ayrılması, bir ayrı sızı uyandırırmış. Bunu yazan şair ne kadar haklıymış