Beyazit devletin elinden gittiğine üzülen bir hükümdar olarak değil de oğlundan böyle bir muamele görme bahtsızlığını yaşayan bir baba olarak çok ama çok içerlemiş olmalıydı. Yalnızca "Oğul, beni zebun ettin, inşallah şîr-pençeler elinde can veresin!" diye mırıldanmış, sonra da boynunu bük-müştü çünkü. Sultan olanın dostu olmuyordu.