Dönüş diye bir şey yoktur. Zira hiçbir şey yerinde durmaz. Ne kendimiz, ne de başkaları. Geri kalan, hüzünlerle dolu bir akşam vaktidir. Her insanın içini dolduran hüzünlerle. Her şey gelip geçer, her şey ölümlüdür diye.
Gönlümüzün dikenleri kaç ele batmış ve kaç kalbi kanatmıştır! Gönlümüzün gülleriyse, hala asıl kıymetlerimiz gibi, kalbimizin kanıyla beslediğimiz sevgililerimiz değil midir?