Zehra K
@ZFree
Mutluydu. Kendisi için yaşadı ve kendine eşlik etmekten keyif aldı. Onlar buna yalnızlık dedi. O ise bunun özgürlük olduğunu biliyordu.
Femisint bir yazar tarafından ele alınan ütöpik roman. Kitabı hediye olarak almıştım. Başlığı çok dikkatimi çekti yalnız başlığı okuduğumda zihnimde canlanan ütopya ile çok farklıydı bu ütopya. Romanda kadınlar ülkesinde var olan bir "anaçlık" söz konusu. Bu benim pek ilgimi çekmedi. Yine de okunmaya değer bir eser bence. İyi okumalar.
Kitabın sayfalarını çevirdiğinizde karşınıza ilk çıkacak, üstünü fosforlu kalemimle çizdiğim alıntı "Hayatımda, olası bütün zihinsel ve fiziksel deneyimlerin her bir rengini, tonunu ve her çeşidini yaşamak istiyorum."
Evet satırlarında kaybolmam gereken kitap bu.
"Yaşamla ölüm arasında bir kütüphane var." dedi. Bu kütüphanedeki raflar sonsuza kadar gider. Her kitap yaşamış olabileceğin başka bir hayatı yaşama şansını sunar sana. Farklı seçimler yapmış olsan, şu an nasıl bir hayatın olacağını görürsün...
Nora kendi yaşadığı hayatın pişmanlıklarıyla yüzleşmekten kaçmayı tercih etti ve kendisini burada buldu. Kütüphanade. Kitap boyunca kendisinin farklı hayatlarda yaşamlarına dahil olduk. Ama sonunda gördük ki aslında olmamız gereken tek kişi var. Hissetmemiz gereken tek varoluş var. Her şey olabilmek için her şeyi yapmamız gerekmiyor çünkü zaten sonsuzuz. Yaşadığımız her an sonsuz olası geleceğe gebe. Onun için hayatımıza iyi davranalım. Arada bir başımızı kaldırıp yukarı bakalım çünkü nerede olursak olalım gökyüzü her daim sonsuz.
Felsefi, fantastik, kurgu severler rafınıza ekleyin derim..
Yaşamak.. Son zamanlarda yaşamımı nasıl anlamlandırabilirm diye sorguluyordum. Hayatımı adeta nasılların idame ettiği bir dönemdeydim. Nasıl başarılı olabilirim, nasıl hayatımı renklendirebilirim, nasıl hayallerime ve hedeflerime ulaşabilirim.. bu sırada bu kitap ismiyle karşıma çıktı ve kendisini okumam gerektiğini bana hissettirdi. İçeriğine bakmadım. Belki de bu kitap bana nasıl yaşamam gerektiğini satırlarında bahsederek sorularıma ışık olurdu diye düşündüm.
Evet oldu.
Yaşamın her şeyi kapsaması gibi, Yaşamak da hayatı olduğu gibi kucaklar. Doğumları ve ölümleri, mutsuzlukları ve umutlarıyla...
"Gençken aylak aylak gezindim,
Orta yaşa geldiğimde, kendimi toprağa sakladım,
Şimdi yaşlandım ve inzivaya çekildim."
....ruhunu şeytana sattın Dorian Gray. Gençlik güzelliğinin baki kalması uğruna yaptın bunu. Her adımını kibirin ile attın. Her adımında zarar verdin, incittin, yıktın, öldürdün. Sonunda kendine, portrene yenik düştün.
Henry.. iblis mi desem senin için bilemiyorum. Öyle kaptırdım ki satırlarına kendimi her kelimesi altı çizilesiydi.. İnanılmaz bir manipüle yeteneğin var. Kişinin kendini sana kaptırmaması zor olur gerçekten..
Basil.. ilhamın tarafından sonunun geleceğini nereden bilebilirdin. Romanın en talihsiz karakteri..
Felsefi sansasyonel roman severler için kesinlikle okunması gereken bir eser. Bu kitap çoğu tanımların ötesinde, okuyan herkesi farklı düşüncelere sevk edecek, çok fazla düşündürecek satırlara sahip bu yüzden Henry'nin dediği gibi "tanımlamak sınırlamaktır."
Zamansız kitapları okumayı severim. Her yaşımda farklı bir perspektifte anlamamı sağlıyor. Bu da onlardan biri.. sol ayağım gibi, küçük prens gibi..
Edmundo Dayı'nın tabiri ile akıl küpü küçük Zeze. Küçük yaşına rağmen, munzırlığına rağmen küçücük hayatına sonsuz merhameti, düşünceyi, şefkati, yaşanmışlığı sığdıran fakir ve düşüncesiz bir ailede yetişmeye çalışan, güzel olan ne varsa kaybeden ve tabirince "hep aynı şey, bebek isa yerine bebek şeytan doğuyor!" demen.. Sınırsız hayal gücündü seni mutlu eden. Kendimi gördüm Zeze satırlarını okurken. Yetişkinlerin dediği gibi "Yetişkin" biri olsam da içimde konuşan şarkılar, içimdeki kuşumla, hayallerimle ben varım.
Biz zarar veremeyiz sadece kalbimizde öldürürüz. İyiliğini istemekten vazgeçeriz ve derken bir gün ölüp gider.
ve seninle sekiz yüz elli bin kilometre boyunca hiç durmadan laflamak isterdim.
Bizdik yaşamaya, yaşamımızı sürdürmeye mahkum edilen çocuklar. Anlamıyorlardı. Anlamıyorlardı.
Çok küçüktük bilmemeliydik. Sahi KÜÇÜK ÇOCUKLARA HER ŞEYİ NEDEN ANLATMAK GEREK?
