Bakın,çevremden birisi insanları üç kategoriye ayırırdı:Yalan söylemeye mecbur kalmaktansa hiçbirşey gizlememeyi yeğleyenler ,hiçbirşey gizlememektense yalan söylemeyi yeğleyenler ve aynı zamanda hep yalanı,hem de gizi sevenler...
Yoksa,insanın hayatında gizli kalmıs bir tek yalan bile olsa,ölüm onu kesinleştirecekti.Ondan sonra hiç kimse,hiç bir zaman,o konuda gerçeği öğrenemeyecekti artık,çünkü işin aslını bilen ölmüş ,sırrını sa kendisiyle birlikte götürmüş olacaktı...
Eylemlerin ve başarıların engin ufkuna bakınca,hayatla barışık olandan ölüm saçınına kadar, "insan olmak"kesinlikle sanki plastik ,şekillendirilebilir bir şeymiş gibi görünür.