"Muhakkak her zorlukla beraber bir kolaylık vardır." ( İnşirah Suresi -5)
Herşeyi sadece Allah bilir. Mutlak doğru ya da mutlak son yoktur. Her şey ama her şey değişebilir veya gelişebilir. BİR ANNEYE EVLADI İÇİN BU ÇOCUKTAN HAYİR GELMEZ demenin nasıl bir söyleyebiliş hali olduğunu hiç anlayamam, anlamak da istemem doğrusu. Bilim her an değişebilen , gelişebilen bir sistemdir. Yaşamdaki temel sırrın EMPATİ olduğunu düşünüyorum. Bir insan başka bir insanın yerinde hiç bir zaman olamaz, herkesin tüm deneyimleri kendine özeldir. Birbirine benzer olaylarda bile mutlak farklar vardır. Yine de İNSANSAK bir parça da olsa karşımızdakinin yerine kendimizi koyabiliriz. Ben bir ebeveyn olsaydım veya böyle bir kardeşim olsaydı karşı taraftan hangi üslupla cevap almak isterdim? SADECE BİR DAKİKANI ALIR BUNU DÜŞÜNMEK. Her olayda da böyledir. HİÇ GEÇMEDİĞİMİZ YOLLAR İÇİN, HİÇ YAŞAMADIĞIMIZ TADINI BİLMEDİĞİMİZ DENEYİMLER İÇİN ATAR TUTAR, ACIMASIZCA KONUŞUR DURURUZ. Karşındakinin canı acıdı mı, ya da BU İNSAN SANA İNANDIĞI İÇİN TEKAMÜLÜNDE (ruhsal yolculuk) SENİN YÜZÜNDEN DEĞİŞİM OLDU MU , acaba kendine aynısı yapılsa ne hissedersin, bunları düşünmeyiz. Başkasının başına gelmiş olan yaşamsal bazı gerçekler bizim başımıza hiç gelmeyecek sanırız veya benim de başıma gelebilir diye ruhumuzun içinde bir yerlere saklanırız. Oysa hepimiz insaniz ve her an, her durum insan içindir. Arkadaşım Tuna'nın şu sözünü çok severim:" SANA KUSURUMU GÖSTERİYORUM, İNSANIM DİYE. BELKİ ANLARSIN İNSANSIN DİYE..." - #mucizenindoğumu #sabadenizuzun