Türküdeki tutku, türküdeki ateş beni şaşırtmıştı. Bir şey vardı o türküde, adlandıramadığım bir şey. Daniyar'ın sesi miydi bu, yoksa yürekten kopup gelen, başkalarında da aynı duyguları uyandıran, insanın içini dile getiren güçlü bir şey mi?
Adem Reis çayla bize dünyaları bağışlardı.
Çay deyip geçmeyin, kara bulutlar arasında arasıra parlayan güneş gibi o çay içimizi ısıtıyor, yüzümüzü güldürüyordu.