Çaresizlik,çoğu zaman kör bir kuyu gibiydi. Karanlık ve soğuk...Sizi öyle bir içine çekerdi ki en dibi görürdünüz. Bilenler bilir,eğer dibe vurduysanız gideceğiniz tek yer yukarısıdır ama bu kuyuda tırmanmak isterseniz de tutunacak yer bulamazdınız. Elleriniz kanar, canınız acırdı,yine de çaresizlik istemediği sürece tekrar aydınlığa ulaşamazdınız.
Yıldızlar düşer, kurşundan yağmurlar yağar yeryüzüne ve sen sadece beklerdin. Yağmuru üzerinde hissedeceğin anı... Çünkü o yağmurda bir tek şehitler ıslanırdı.