Zehra Elçi

Zehra Elçi
Yanlış, diye düşündü. Bu kışın delip geçeceğini biliyordu göğsünü...
Yitirdim Yüzümü
Bir yağmur mevsiminde yitirdim yüzümü Dilimi incelikli bir sözün eşiğinde. Yollar yapılar çarşılar boyu Yükselen bir yalnızlığı geçerek geldim. Düşen her damla kanıma düştü Tenim kupkuru Söylenen her söz biraz daha Biraz daha büyüttü suskunluğumu...
Sayfa 19
Reklam
Duymadan dinleyip anlamadan konuşuyoruz. Hepimizin ayrı ayrı kendi kıyılarında Öyle kolay anlaşıyoruz ki... Bir ayrılığı kalmadı düşüncelerimizin İncelik adına kimi, çoğu korkudan Ustaca düzenledik duygularımızı; Anılar acı vermiyor artık, bizi biz eden Değerler yıkıntısında onursuz oturuyoruz.
Sayfa 18
Güne yeniliksiz başlıyoruz her sabah Aynı kör aynasından küflü alışkanlıkların Süslenip saklayarak sıkıntılarımızı -Kendimizden bile- Düşüyoruz ömrümüzün o ölü çizgisine. Duyarsız devinimsiz umutsuz Güne heyecansız başlıyoruz.
Sayfa 18
"O kadar çok şey geçti ki gözlerimizin önünden Sonunda hiçbir şey göremez olduk. "
Sayfa 18
İnsan sevdalısını da öldürür.
Sayfa 238
Reklam