Her savaşta yalnız savaşanlar ölmez, onlardan daha çok savaşmayanlar ölür.Çocuklar,kadınlar, yaşlılar çocuklar da ölürler.insanlık insanlığını kaybeder, hangi savaş olursa olsun insanın insanlığında hayır bırakmaz. İnsanoğlunda acıma hissi,merhamet bırakmaz,sevgi bırakmaz.insanda ne kadar güzellik varsa alır götürür.Savaş, yani harp gelecek insanlığın da insanlığını elinden alır.Savaştan sonraki insan,önceki insan değildir.Savaş sonrası insanlar iflah olmaz yaralar almıştır. İnsanlığından o kadar, o kadar değer yitirmiştir ki bir daha onulmaz.
"... çekip gitmek, bir yabancı gibi başı boş dolanmak için karşı konulmaz bir istek duyuyordu.Kendisine son kertede bir an olsun baş kaldırmak hakkını tanımak istiyordu.Kaç kez niyetlenip ertelediği bu özlemi gerçekleştirmek her şeye s.ç.p batırmak, koca bir yüzyıl boyunca tatsızlık olmasın diye yuttuğu bütün ağır sözleri,sövgüleri sayıp dökmek, içini boşaltmak için yanıyor tutuşuyordu."