Var olmayan bir şehrin varoşlarıyım ben , yazılmamış bir kitabin gereksiz yere uzatılmış yorumuyum. Hiç kimseyim, hiç kimse. Ne hissetmeyi bilirim , ne düşünmeyi, ne istemeyi.
Sevgilimdi. Yollara düştük, şehir şehir gezdik, hayatın yüzeylerine dokunduk, renklerin gizlediklerinin içlerine girdik, esas olanı aradık, ama bulamadık. Aramızda kavgalar çıkmaya başladığı için onu arayışlarında yalnız bıraktım. Evime anneme babama döndüm, bekledim. Sonunda sevgilim bana döndü, ama bambaşka biri olarak.
Dolabımın bir köşesinde , kırmızı kurdelesiyle, ağır ağır solup sararmaktan başka bir şeye yaramayacak zannettiğim diplomam gözümde bir ehemmiyet almıştı. Bütün ümidim , pek makbul olduğunu söyledikleri bu kağıt parçasındaydı. Onun sayesinde Anadolu vilayetlerinden birinde bir hocalık alacak, bütün hayatımı, çoluk çocuk arasında , şen ve mesut geçirecektim