“Beni görmek isteyişine hem seviniyor hem üzülüyorum. Benim seni ne kadar özlediğimi tasavvur edemezsin. Aklımda fikrimde hep sensin. Fakat bu kör olası acz. Sensiz yasamak bana cidden çok zor geliyor. ‘Bir çare düşün’ diyorsun. Düşünmez olur muyum? Yalnız onu düşünüyorum. Daha evvel bir başka mektubumda yazmıştım. ‘Koltuklarının ter kokusunu duymak istiyorum’ diye. Yalnız onu değil, her şeyini vücudunun sıcaklığını, yumuşaklığını, göğsünün temasını. Bunları yalnız sende düşünüyorum, canım sevgilim.”