Zembîlfroş
@Zembilfross
Kê mir, ji kîsê xwe çû
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
2015 yılında gerçekleşen bir sempozyum derlemesi olan bu kitap öldükten sonra bile bazı ölülerin “yaşadığını” kanıtlar nitelikte. Totalde 7 bülümden oluşuyor ve hemen hemen her bölümde bir “ötekiye” söz hakkı veriliyor.
Cenaze merasimlerinin yas süreci için ne denli önemli olduğunu , yas sürecini saglıklı atlatmayan bireyin geleceğinin nasıl bir muğlaklıkta kaldığının , ölenin ölmüşlüğüne inanılması için gömme merasimimin ne kadar işlevsel olduğunu bizzat ölmüş /öldürülmüş “ötekilerin” yakınlarının ağzından bize iletiyor.
“Tarih mezarla başlar “ diyor Eva Domaska, Mezarın toplumun hafızasındaki önemine vurgu yaparak. Muktedirlerin bir topluluğa mal olmuş kişilerin mezarlarının yerini saklaması da tam olarak bundandır. Bu içeriklere rağmen bir propaganda ve ses duyurma kitabı olarak anlaşılmasın kitapta satırlarca not almak isteyeceğiniz zengin alıntı ve çözümlemeler mevcut. Yas , cenaze , kayıp, şok , sömürge, köle-efendi ,devlet,isyancı gibi kavramlar hakkında Freud, Foucault, Fanon ve Benjamin Walter gibi isimlerin çalışmalarından da faydalanılarak verimli kesitler oluşturulmuş.
Çocuğunu kaybeden annelerin neden illa bir mezar istediğini ve neden ısrarla ölü bedenini gözleriyle görmek istediğini sebepleriyle ve “Ötekilerin” annelerinin ağzından bizlere iletiyor.
Salt bir soru cevap silsilesi olmayan bu kitapta ayrıca çok yalın ve yaşamsal tanımlarda mevcut. Örneğin ; leş kimin ölüsüne denir? Naaş kimin cenazesi için kullanılır? Ceset nedir? Ölüye atfedilen kelimeler kalanları üzerinde nasıl bir etki yaratır gibi soruların cevaplarını da bulabileceğiniz kitaptı. Derleyenlerin eline sağlık .
Latincede “humanitas” (insan) kelimesi “humando” (gömmek) kökünden gelir. İnsan ölüsünü gömebilen varlık demektir. Kürtçenin Kurmancî lehçesinde “mirin” ile “mirov- meriv” , Dimilkî(zazaca) lehçesinde “merde”ile “merdim - mordem” arasinda da ayni etomolijik ilişki vardir. Tabiatin diğer varlıklarından en temel farkımız ölülerimizi gömebilmektir.
