Bundan 4 sene önce;
Her duanın kabul olması gerektiğini düşünür ve yerine gelmeyen her dua içinde, gözyaşı döker, Allah'a isyana düşerdi dilim.
Bundan 4 sene sonra;
Ansızın açan bir tomurcuk, benim vazgeçtiğim Rabb'in benden vazgeçmediğini, beni unutmadığını, beni önemsediğini, benim onun gözünde ne kadar değerli olduğumu, bana gönderdiği mucizelerle gösterdi.
O zamandan beridir ki bu arayış!
Her kitap !
Her Melodi !
Biliyorum ki birgün onun ol dediği gibi olacak, bu yürek.
"Dudağıma değeni yüreğime de değdir Rabbim. Yüreğimde olanı, dudağıma gelmese de duyarsın Sen. Belli ki sadece yürekte olan daha çok duymaya değerdir. Senin yanında.
-İnsana bakın! Başlangıçta bir damla su. Zamanı gelince kan pıhtısı oluyor, kemik oluyor bu damla. Vakit tamam olunca da bir bebek kazanıyor dünya. Gören gözler, işiten kulaklar, koku alan burun, yürüyen ayak, hisseden kalb, düşünen beyin...