Zerrin Kılıç
@Zerrin_den
Hayat siz planlar yaparken yaşadıklarınızmış
57 okur puanı
Ağustos 2025 tarihinde katıldı
Akışı Olmayan Sular
Puan vermedi
Selam
Türk edebiyatın da öykü diyince ilk akla gelen isimlerden Pınar Kür. Akışı olmayan sular kitabında da beş tane kısa öykü bulunuyor. Her öykünün sonunda da yazım tarihleri yer almakta. Tarihleri gördüğünüzde ne kadar çok eski zaman dilimlerine ait olduğunu okusanızda insan ruhu ve psikolojisinin seksenli yıllardan bu güne kadar değişmediğini de anlamış oluyorsunuz. Zamansız örneklerden de diyebiliriz aslında. Dili ve kendine has kalemi olan yazarın öykülerinden ben en çok birinci olanı beğendim. Niye yalan söyleyeyim devamında bazılarını yarım bırakmayı bile düşündüm. Genel olarak beğenenler mutlaka vardır, metinlerinin ustalığı size kendini hissettiriyor ama öykülerden bazıları bana gereksiz uzatılmış geldi.
Reklam
Deli İbram Divanı
Puan vermedi
“Dirilirler dirilirler gelirler
Huzur-ı mahşerde divan dururlar.”
Karacaoğlan
Büyük balık küçük balığı yermi, yoksa küçük balık zekasıyla büyük balığın onu yediğini düşünmesinimi ister.
Bir garip balıkçı açlık ve yoksullukla sınanan bir aile ve onların oğlu küçük Osman. Osman babasıyla beraber küçük yaşlarda balıkçılığa başlar. Bilmesi hatta bilmemesi gereken ne varsa ondan öğrenir. Birgün açlıkla sınanmanın verdiği çaresizlikle yapmamaları gereken bir şeyi yaparlar. Balıkçı gücü elinde bulunduranlara farkında olmadan yolu göstermiş olur böylece. Köstence de bu yolun sonunda kan gölüne döner, arkadaşı demirci ustası ile beraber cehennemi durdurmak isteselerde yapamazlar. Ada halkı gücü elinde tutanlarla beraber onları dinlemezler.
Yıllar yıllar sonra balıkçının küçük oğlu Osman büyür ve Deli İbram’la kafa kafaya verip tüm adaletsizliklere karşı durur. Bu sefer güçlü daha da güçlü ve yenilmezdir. Adaletsizlik ise tüm adayı sarmış durumdadır.
Eğe halkının efsanelerle büyüyen çocukları zamanla kendi yaşadıkları adaletsizliklere kendi öyküleri ile karşılık verirken bizlere de deniz edebiyatına ait bu güzel hikayeyi okumak düşüyor. Benim bu yıl okuduklarım içinde mutlaka en iyiler listemde yer alacak bir hikaye idi okuyun pişman olmazsınız.
Saraybosna radyosu
Puan vermedi
Acının adı, savaşın karanlık yüzü, hiç bitmeyen ve dinmeyen bir sızı. Avrupa’nın göbeğinde yaşanan bir soykırım ve yine tüm dünyanın sessiz kalması.
Şehre gittiğinizde aradan geçen zamana rağmen o bitmeyen savaşın soğukluğunu ve ıssızlığını hissediyorsunuz. Okuduğunuz tüm satırlar da farklı bakmanızı sağlıyor.
Yazar kendi çocukluğu ve hayatının en acı günlerini olayları çok da uzatmadan dramatize etmeye kalkmadan bizlere aktarmaya çalışmış ki oldukça da başarılı olmuş. Tijan savaş başladığında henüz on yaşında, akademisyen bir anne babaya sahip, şehrin banliyölerinde oldukça mütevazi ve sakin bir hayatları varken, Saraybosna alevler içinde kalır. Ailesi, arkadaşları ve okulu paramparça olur ve bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz.Savaşın ortasında çocuk olmak büyümeye çalışmak hatta hayatta kalmak zor olsada ağır tahriplerle kabullenmek zorunda kalırlar. Bir şehir yerle bir olurken Tijan ve ailesi üç yıl sonra mülteci olarak Almanya’ya göç eder. Onlar her ne kadar Bosna dan ayrılsalarda ruhlarında açılan yara hiç bir zaman onları bırakmaz ve ailesinin hayatı istedikleri gibi devam etmez.
Bosna ‘da savaşın gölgesinde yaşanan bir çocukluğa ait olan otobiyoğrafik romanda, ölmek mi hayatda kalmak mı zor bilemiyorsunuz. Açlık, sefalet ve hiç dinmeyen o sızı kitap bitse de sizi hiç bırakmıyor.
Bosna savaşı ve soykırımla ilgili epey kitap okumuştum ama bu hikaye biraz farklı oldu benim için. Okuyun pişman olmazsınız diyebileceğim kitaplardan.
Hep yek
Puan vermedi
Her biri ayrı bir hikaye, ayrı bir hayat, ayrı bir dram, ayrı bir duygu. Mizahla dramın iç içe geçtiği aslında gündelik hayatımızdan bizden on iki kısa öykü. Hepsini sevdim ama benşm favorim İhtiyati Tedbirler adlı kısa öykü oldu. Nedeni de çok basit kendime benzettim anlattığı karakteri, okuyanlar dan benim gibi bazı şeylere takıntılı olanlar varsa anlarlar ne demek istediğimi.
Yazar karakterlerini ve anlatmak istediklerini çok sade bir dille aktarırken, öykünün içindeki hissiyatı da kelimeleriyle size sunuyor. Ayrıca tüm karakterler sıradan ve her gün belkide sürekli karşılaştığımız insanlar ama ben bunu niye düşünemedim cümlesi de sorgulatıyor.
Okuduğunuza pişman olmayacağınız kitaplardan.
Reklam