Tek başına ağlamak, tek başına gözyaşlarını silmek,bir omuz olmadan ağlamak ne büyük yük. Sonra bu yükle başımız bütün omuzlara ağır geliyor, insan insana ağır geliyor.
Geçmiş zamanın yaralarını sürekli kanatıp duruyoruz. Geçmişi düşünürken bile zamanın ileriye aktığının farkında olmadan güçlü görünme telaşımız yüzünden bütün beşerî duyguları tıka basa içimizde yaşıyoruz.