Çok sonra anladım kelime-i şahadet gibi kalbin ikrarına dilin de muhtaç olduğunu. Çünkü sevgi insanın gönlünü besleyen saf bir enerjidir, söz ise bir iletkendir; dile gelince karşıdaki kişinin muhabbet kanalı aktif olur.
Çocuklar büyüklerin mükemmel olmadıklarını anladıkları gün ergen,onları affettikleri gün yetişkin,kendilerini affettikleri gün de bilge olurlar. Kendini affetme noktasında neredesin?