Sadece her gün keder içinde yaşamanın değil, her gün keder içinde yaşamayı düşünerek yaşamanın korkunç farkındalığını. Şey, Lewis bunu daha iyi açıklıyordu... Gökyüzü gibi her şeyin üzerine uzanan yokluğu. Ve tekrar tekrar geri gelen, keskinliğiyle onun nefesini kesen şok anlarını: June'un, "Kanser oldum," demesi. Annie'nin onu sandalyede uyandırıp "Cait. June öldü," demesi. Bir insanın gerçeklikten asla yenilenmeyecek, sadece solup gidecek anılardan bir araya getirilmiş bir yapıya dönüşmesi hakkında: KAYIP ÜZERİNE YIĞILMIŞ KAYIP.