Zeynep Güney

Annelik böyle bir şeydi demek. Evlatları saklasa bile anneler her şeyi görüp, sezip, anlıyordu... Annem benim, canım annem...
Sayfa 141·Kitabı okudu
Reklam
"Yalnızlık benim işim, onda dert yok. Sen kendi savaşına bak!"
Sayfa 136·Kitabı okudu
"Kimse gelip bir başkasının hayatını değiştirmez, değiştiremez. Kimse bir başkasının öyküsünün sonunu yazamaz. Herkes kendi yolunun işçisi. Kabul et artık. İstediğin gibi olmadı işte."
Sayfa 124·Kitabı okudu
Bir yaprak gibiydim. Kim nereye üflerse oraya uçup, orada kalıyordum.
Sayfa 124·Kitabı okudu
Her zamanki gibi teslim olmayı seçtim o günlerde. Güzel de bir iç cümlem vardı kendim için. "Ve hayatı kabullendim" diyordum kendi kendime. Ayvalık ve İstanbul başlığıyla ayrılmış iki bölüm vardı artık benim için. Hayatımın, çok özlediklerimle yaşanmış ilk yarısı ve "Galiba bundan sonrası böyledir" dediğim diğer yarısı. Her yeni günü sessizce karşılamaya başlamıştım. "Bir şey değişmez artık" diyordum kendime.
Sayfa 123·Kitabı okudu
Reklam