Zeynep
@Zeynebindnyas
Burası benim minik kütüphanem
Mimar
İstanbul
23 Kasım 1998
18 okur puanı
Ekim 2024 tarihinde katıldı
Okurken hep bir geç kalmışlık duygusu yaratan kitaplar vardır. Öyle bir kitap Esir Şehrin İnsanları...
Kitap, Kemal Tahir'in okuduğum ilk eseri oldu ve kesinlikle fazlasıyla tatmin ettiğini söyleyebilirim. Bu zamana kadar Kemal Tahir'in herhangi bir romanını okumadığıma gerçekten üzüldüm ve serinin devamını ,hemen olmasa bile, gerçekten tamamlama ihtiyacım olduğunu hissediyorum.
Kitaba gelecek olursak kitabın isminden de malum olduğu üzere roman bir ''esir şehir''de geçiyor. Bu esir şehir belki de milletçe en acınası olduğumuz zamanlar olan Mütakere yıllarının İstanbul'u. O İstanbul ki bir millet her şeyini kaybederken teslim olmuş ve teslim olmaktan başka çaresi olmadığını düşünen bir insanlar güruhu. Tıpkı Tevfik Fikret'in ''Sis'' şiirindeki İstanbul. Tıpkı Yakup Kadri'nin İstanbul'u Tanrı tarafından yaptıklarından dolayı yeryüzünden sildiği ve bu ismi İstanbul'a yakıştırdığı ''Sodom ve Gomore''si. Yani tam bir çözülüş ve çöküş devri. At izinin it izine karıştığı, ''Ali Kemal'' gibi şahsiyetlerin İngiliz mandasını kabul edilmesi gerektiğini ''Peyam Sabah'' gazetesinde ısrarla halka bildirdiği, subayların ve zengin kişilerin konumlarını korumak için İtilaf güçleriyle haşır neşir olduğu bir çağ. Kemal Tahir, Türk Edebiyatı’nın üretken romancılarından birisidir. İnsan ve toplumu anlamaya ve anlatmaya çalışan bir çizgisi vardır. Esir Şehrin İnsanları kitabında da bu çizgi görülür. Esir Şehrin İnsanları, üçlemenin ilk kitabıdır. İkinci kitap Esir Şehrin Mahpusu ve üçüncü kitap ise Yol Ayrımı’dır. İlk kitapta yazar, bizi İstanbul’un işgal edildiği, Anadolu’nun ise Kurtuluş Savaşı icra ettiği döneme götürür. İşgal altındaki İstanbul halkını, onların işgale karşı tutumunu mercek altına almasının yanı sıra Anadolu’dan gelen zaman zaman umutlu, zaman zaman çileli haberler
Reklam
Bir Ömür Nasıl Yaşanır?
İlber Ortaylı'nın harika tavsiyelerinden oluşan ve başucu olabilecek bir kitap.Geçmişten günümüze eğitim üstüne, sinema, tiyatro, müzik üzerine kıymetli tespitlerde bulunulmuş ve belli başlı alanlarda gelişmekte geciktiğimizi belirtmiş, her yaşa göre öğütlerde bulunulmuştur.
Kitabı okudukça bir şeyler için geç kalmanın üzüntüsü karabasan gibi üstünüze çöküyor. İlber Hoca çoğu şeyin mükemmel derecede gerçekleşmesi için 15 yaşından önce eğitimin alınması gerektiğini ifade etmiş; ama her şey mükemmel olacak diye bi kaide yok elbette. Her zaman kendimizi gerçekleştirmemize olanak sağlayacak olan hayallerimizin ardından gidelim. Mutluluk benliğimizdedir..Şahsi fikrimi belirtecek olursam eğer, bir ömür böyle yaşanmaz, daha doğrusu yaşanamaz. Kitapta çok güzel tavsiyeler olsa da, bu tavsiyelerin büyük bir kısmı çok güzel imkanlara sahip ve durmak nedir bilmeyen kişilerin gerçekleştirebileceği tavsiyeler. Eğer bu kitaptaki önerilerin tamamını veya büyük çoğunluğunu gerçekleştirebilen birisi varsa eğer, nirvanadan manzarayı seyrediyordur herhalde, bilemiyorum :)
Elif Şafak kalemi sade ve kısmen de olsa kalemi akıcı yazarmış. Bir tarafta Şems ile Mevlana dostluğu ve Allah aşkı, diğer tarafta Aziz ile Ella. Günümüzde geçmişin aşk anlayışının güzel bir karşılaştırılması. Kitap, bir ayna gibi, insanın içine doğru tutulmuş. Dışarıdan içinize bakmayı sağlıyor. Her şey tezatıyla var diyor kitapta. Kişi tezatını bulduğunda varlığını tamamlıyor ve ikiden bir elde ediyor. Rumi, Şemsini bulmak için otuzyedi sene beklemiş. Rumi gibi biri olmadığımız için Şems'imizi bu kadar bekleyemiyoruz. Bazen Şems'imizi bulsak da onun barışmak, kucaklaşmak yerine savaş girişiyoruz. Etkilenmem deyip başladığım , başlarda oldukça sıkıldığım , sayfaları çevirdikçe "ne olur bitmesin" dediğim romanlardan.O ara kimi gördüysem eline bu kitabı sıkıştırmışlığım mevcuttur :) Hatta kaç kere kitap geri gelmemiş ve sürekli kütüphanemde olması için aldığım ender kitaplardan..
