Z.çayan
@Zeynep0641
Şu anda okuduğu kitap
Z.çayan
, bir kitap okuduPuan vermedi·208 syf.·
28 saatte okudu
·Okunma: 28 Ağustos 2022 21:36
·2022 8. kitabı
"Zaten bu yaratıklar görselerdi, duysalardı savaşı, bütün yaratıklar duyabilselerdi savaşı çığlıklarını bu dünyada savaş olamazdı. Savaşın iğrençliği bilinmeyen bir şeydir de... Savaşın kötülüğü saklanan bir şeydir de yaratıklar onun için kabul edemiyorlar savaşı." "Düşünce bu dünyada her şey sonsuzdur. Karınca da olsa düşünce bir gün bir yolunu bulup fili yener". "Düştük bir ormana yol belli değil... Yatarız yatarız gün belli değil."
"Ben onları bildim bileli nereye burunlarını sokmuşlarsa berbat etmişlerdir. Çok övüngen yaratıklardır, bir yaparlarsa bin övünürler. Soracağıma da kendilerini evrenin kilidi sanırlar. Hepsi de az çok delidirler. Sonra da o insanar var ya, bizim gibi değildirler, onlar ölümlüdürler. Ölümlü olduklarını bilip,ölüm karşısında delirmişlerdir. Bu yüzden doğaya, kendi kendilerine, yıldızlara, her şeye kinle bakarlar. Sevgileri tükenmiş. Sevmeyi unutmuşlar, yaşam sıcaklığını yitirmişlerdir. Şimdi bu sarayı,bu tahtı görseler ya yıkar,boraz,yerle bir ederler, ya da durmadan birbirlerine satarlar."
"İnsanlar var ya ölümlüdürler. Ölümlü olduklarını bilip ölüm karşısında delirmişlerdir. Bu yüzden doğaya, kendi kendilerine, yıldızlara her şeye kinle bakarlar. Sevgileri tükenmiş sevmeyi unutmuşlar. yaşam sıcaklığını yitirmişlerdir..."
Bütün yaralarımızı aslında çocukken alırız, ama yasını zamanla büyüdüğümüzde tutarız. Bunu bu kitapla çok daha iyi anladım. Doğal olarak bir çocuğun yapdığı haylazlıklar ve bundan dolayıda ailesinden sürekli dayak yiyen Zézé.. Kitabı okurken onun ruh halini tam anlamıyla yaşadım. Ne kadar küçük olsa bile, bir dayanağın eksik olduğunu, birine bağlanmak istediğini ve sonradan hayatın acı gerçeğiyle, sevdiğini kaybetmekle yüzleşdiğini iliklerime kadar hissettim. Çünki yazar bunu en iyi şekilde kaleme dökmüş. Hikayenin sonunda göz yaşı dökmemek mümkün değil..
* Hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına uğramıyorum.
* Daha çok anlat," dedim.
"Hoşuna gidiyor mu?"
"Çok. Elimden gelse, seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum."
"Bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?"
"Gider gibi yaparız."
* .. Neden benim gibi yapmayı öğrenmiyorsun?"
"Sen ne yapıyorsun ki?"
"Kimseden hiçbir şey beklemiyorum. Böylece hayal kırıklığına da uğramamış oluyorum."
* - Biliyor musun, insanları öldürüyorum Portuga.
+ Bunu nasıl yapıyorsun Zeze?
- Onları unutarak.
