Zeynep Yücel
@Zeynep1879
“Bazen parayı benim yerime ona verebilirsiniz.Annesi çamaşırcılık yapıyor ve on bir çocuğu var.Hepsi küçük.Anneannem Dindinha yardım için onlara her cumartesi biraz kuru fasulye ve pilav veriyor.Ben de çöreğimi paylaşıyorum,çünkü annem bize,fakir olsak da elimizdekini bizden yoksullarla paylaşmamızı öğretti.”
Reklam
Yeni bir ev.Yeni bir hayat ve sade ümitler,sadece ümitler.
“Galoria sana biraz meyve salatası ayırmıştı.”
Boğazımdan geçmiyordu.Babam oturup kaşıkla bana yedirmeye başladı.
“Artık geçti,değil mi yavrum?”
Başımı evet anlamında sallasam da aldığım ilk kaşıklar ağzımda tuzlu bir tat bıraktı.Ağlamam kolay kolay geçmeyecekti.
