Cümle âlem değişti gözümde.Her şeyden gönlüm geçti, içime gömüldüm ve düşünmeye başladım.Önceleri her şeyden tiksindim.Hatta yemeyi içmeyi, yürümeyi bıraktım, oynamak desen hakeza.Neden ve ne için?
Ve son kuvvetim de çekilip gidiyordu
Kafamın içi bomboş, yüreğim buz gibi. Belki ben insan da değilim... Ellerim, ayaklarım kafam varmış süsü veriyorum kendime... Belki büsbütün yokum da, bana varmışım, yürüyormuşum, yiyormuşum, uyuyormuşum gibi geliyor...
(ağlar)
Ah, keşke var olmasam!!