Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var...
Siz böyle bir "kahve kettle'
gibi hissettiniz mi kendinizi? İçim fokur fokur ama başkalarına
kaynıyorum. Başka dudakların keyfi için başka mideleri doyur- mak için dökülüyorum o leş küfürlü ağızlara üstelik harika bir
cam fincana koyuyorlar beni ve ben bu küçük kafesi denizim zannedip çoğu zaman aldanıyorum.
Hey size soruyorum!
Siz de denizinden sıkılmış bir balık kadar yorgun musunuz?
Yoksa gökyüzü sizin de mi kanadınızı kırdı? O yüzden mi sürekli böyle yere çakılıp duruyorsunuz?
"Ölüm bir kez gelirse ondan kaçış olmadığını herkes bilirdi. Ne dine dönmek ne de ilaç kullanmak fayda ederdi. Ölüm gelmediği takdirde, hasta bir inek bile kendi kendine iyileşebilirdi."