Zeynep Bekoğlu
@Zeynepbekoglu
7 okur puanı
Temmuz 2023 tarihinde katıldı
Birbirinden uzakta kalan üşümüş kalplere...Edebiyat
Milena'ya Mektuplar
Bu kitap bana sevginin sıcaklığını anımsattı. Yer yer ruhu üşüyen insanların birbirlerini nasıl ısıttıklarını gösterdi. Yan yana olamamanın verdiği hasretin kağıtlara yansımış en güzel hali buydu.
Açıkçası kitabı okurken bazı şeyleri çok sorguladım. Kafka gerçekten Milena'ya aşık mıydı? Yoksa sadece onu mektuplarda mı bu kadar sevdi bilemiyorum. Sanırım bunun tek cevabı Kafka'da. Hiçbirimiz de bu sorunun cevabını bilemeyecek. En etkilendiğim yerlerden biri de Kafka bu aşkı dile getirirken tüm sarılmalarını ve öpücüklerini hayaletlere verdiğini söylemiş. Böyle bir eseri okumuş olmak bana da kendimi çok özel hissettirdi. Eğer otobiyogrofik tarzda eserleri okumayı seviyorsanız mutlaka okumanızı öneririm. Sizleri seviyorum. Kitapla kalın
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bu dünyada kendini bulamayan herkese ithafen...Edebiyat & Roman
Martin Eden'e...
Bu hayatta bir kitap karakteriyle tanışmak isteseydim şüphesiz bu karakter Martin Eden olurdu. Hayatın içindeki bizi biz yapan insani değerleri kaybetmek bir toplumun yok oluşuydu aslında. Kitaptaki Martin Eden yalnızca bir kişi değildi, bir okuyucu olarak bende kendimi çaresiz ve kaybolmuş hissettim. Belki de toplumun nitelikleri bizi böyle düşünmeye zorluyordu.
Hepimiz hayata bir amaç uğruna geliriz. İçimizdeki yaşama arzusu, bizi çeşitli zorluklara tâbii kılar. Bunun için elimizden geleni yaparız ancak belirli bir konuma geldikten sonra o arzunun kayboluşu, geçmişteki zorlukları da anlamsız kılar. Kendi içimizdeki hakikate bu kadar inanır ve güvenirken bir noktadan sonra bu kadar inanmamamız gerektiğini fark etmek, yaşamın en büyük hayal kırıklığı olabilir. Hatta biz bunu biraz değiştirelim. Hayal kırıklığı değil, hayat kırıklığı...
Martin Eden...
Pes etmeyişin, başarmanın hikayesi. Ve gerçekleri fark etmenin hüzünlü vedası. İyi ki vardın ve iyi ki zihnimdesin. Düşüncelerim, aklım ve duygularım sana çok şey borçlu...
Herkese merhabalar arkadaşlar. Bu eser okuma alışkanlığı kazanmamı sağlayan ilk eserdi. Stefan Zweig'in Klasikleri bizi muhteşem bir psikolojik analizi keşfetmemizi sağlayan kitaplardan oluşuyor.
Hayat siyah ve beyazdan ibaretti. Çünkü zıtlıklar sadece hiçliğin önüne geçebilirdi.
Hiçlik tam olarak ne idi? İçinizden basitçe hiçbir şeyin olmaması diyebilirsiniz ama belki kendi varlığımız da hiçliğin zıttını oluşturuyordur.
"İçimde bir şeyler haklı çıkmak istiyordu ve karşımda savaşabileceğim sadece diğer ben vardı."
Kitap aynı zamanda siyahlığın içindeki karanlığı, ruhsuzluğu, kötülüğü, kibri ve zekayı barındırırken diğer yandan beyazlığın içindeki insanlığı, ruhani kişiliği, nezaketi ve fazla hırsın insan üzerindeki zedeleyici tavrını ortaya koyuyor. Kendi kendinizi ne kadar kısıtlarsanız, sonsuzluğa giden adım bir o kadar büyük olacaktır.
"İnsan kendisini ne kadar kısıtlarsa sonsuzluğa o kadar yakın oluyordu. Dünyadan uzak görünen bu insanlar kendi harikulade malzemeleriyle karınca gibi, tuhaf ve benzersiz bir dünya oluştururlar."
Bir solukta bitireceğiniz ve okuduktan sonra uzun süre etkisinden çıkamayacağınız bir eser...
