rereading 03.09.22
“öleceğim zaman elveda demek istediğim tek kişi sensin, demek için, “ çünkü yaşamım dediğim şeyin ancak o zaman bir anlamı olacak. Ve senin öldüğünü duyursam, benim bildiğim haliyle yaşamım, şimdi seninle konuşan bu ben artık var olmayacak.”
Düş ne? iyi bir şey yazmak, benden daha iyi olacak, girişimlerimi ve münasebetsizliklerimi haklı çıkaracak bir şey yazmak. Karman çorman kelimeler aracılığıyla tanrının varlığına dair kanıt sunmak.
neden yazıyorum? parmağım, bir pikap iğnesi misali, boş havada izini sürüyor bu sorunun. gençliğimden beri var olan, eğlenceyi, dostları ve aşk vadisini terk ettiren, kelimeler kuşanmış bir muamma, dışarıdan gelen bir ritim.
Neden yazıyorsunuz? hep bir ağızdan haykırıyor koro.
çünkü öyle yaşayıp gidemeyiz.
Sonunda reenkarnasyon yoluyla, “insanlıktan” intikam alabilecek bir cadıya dönüşür.
“Küllerin arasından
Kırmızı saçımla yükseliyorum
Ve erkekleri hava gibi yiyorum”
“Erkekler; babası, kocası, faşist ordulara benzerler ve ne yazık ki:
“Her kadın faşistlere tapar,
Suratına inen çizmeye, senin gibi
Bir hayvanın hayvanca, hayvanca kalbine.”