Peki, neredeydi bu Ben, bu öz, bu en son nesne? Et değil bu, kemik değildi, düşünme değil bilinç değildi, böyle diyordu bilgelerin bilgeleri. Nerede, peki neredeydi o zaman?
Reklam
Peki... Kendi kendini aldatmak gerçekten kaçınılmaz bir şey mi?
Bana tutku verecek herhangi bir şeye ya da kimseye artık rastlamayacağımı biliyorum. Birisini sevmeye kalkışmak, önemli bir şeye girişmek gibidir, bilirsin. Enerji, kendini veriş, körlük ister.
"Ben... Ben ölümümden sonra yaşıyorum,"
Kendi geçmişimi elimde tutamamış olan ben, bir başkasının geçmişini kurtaracağımı nasıl umabilirim?"
Reklam