Zeynep Hürfikir
@Zeynephurfikir
"Ve kitabın sonu şöyle bitiyordu: O ilk gördüğü, tanıdığı, güvendiği, sevdiği insan değildi artık. Seven yanılmış sevilen yabancılaşmıştı."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Yalnızlık ve hayal... Bu iki ana başlıkta ilerleyen bir kitaptı. Beni daha çok etkileyen kısmı yalnızlık oldu. Her insan yanında bir can yoldaşına ihtiyaç duyar. Duymadığını dese bile duyuyordur. Birisiyle konusmaya , derdini anlatmaya , muhabbet etmeye, bazen sadece onu dinleyecek birisine, sorularina cevap verecek birisine, onu onaylayacak birisine , sarhoş olmasa bile gördüğü şeyin gerçek olduğunu onaylatacak birisine , belki dee karşısında bir insan ister sadece yalnız olmadığı bilecek kadar. Lennie de öyle bir insandı George için. Hic kimseye katkisi olmayan hattaa bolca zararı bulunan başına dert açan ama yine de can yoldaşlığınin verdiği hazdan yanından ayırmadığı bir insan oluvermişti. Ilk bakışta kimsenin yanında taşımak istemediği sonradan herkesin onunla konusmak kendini anlatabilmek için heves ettiğini anladığı kişiydi. Hep bir hayalleri vardı o hayallerine kavuşmak için çalışıyorlardı.Tum insanlar gibi.. biraz para kazanıp hayallerine kavusmak istemek.. ve bu biraz para" biraz" kadar az ve basit bir hayat almıyordu senden. Cogu insan bu yolda kendi ömrünü harcıyordu tıpkı farelerin en sevdigi yemek olan peynir peşinde kosarken tuzağa yakalanıp ölmesi gibi ... başlık fav
"İyi bir insan,” dedi Slim.
“İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün.”
Daha farklı bir kitapla karşılaşmayı bekliyordum açıkçası. Daha etkileyici daha vayyy be bu neydi diyeceğim bir kitapla .. Herkesin dilinde bir Şeker Portakalı ya da en beğendiği ilk 3 kitap arasında gösterenlerin olduğu sosyal medyada gözardı edilmeyecek bir topluluk var. Güzel mi evet ama benim için ilk 3 e girecek bir kitap değildi. Şefkatin ve sevginin tanımını yapmadı ,gösterdi. Bunu bize hissettirdi. Ailesinde göremediği sevgiyi dışardan herhangi birisinde gördüğünü, nasıl ona tüm benligiyle tutundugunu ve kaybolmaması için tüm yaptıklarının dışına çıkan kendi olmaktan vazgeçen bir çocuğun o tek sevgi kucağını kaybettiğinde yaşadığı şoku, yıkılışı, amaçsız kalışı.. karşımda 5 yaşında bir çocuk değil de yetişkin bir insan varmış gibi yürekten hissettim. Bu işte beni etkileyen kısım oldu. Bu hisleri yetiskinlere uygun görürken bir çocuğun gözünden hiç bakmamıştım. Spoiler vermeden de şunu belirtmek isterim. Açıkçası ben ilk başta o tek sevgiyi kaybettiğini düşünmüyordum kurtulduğunu düşünmüştüm. Ama onun da dediği gibi Mangaratiba'dan kurtulması mümkün değildi ama bu son böyle olmaz die bir mucize beklemistim ama olmadi kesin bilgiymiş :)
