İstikbalin ona vaadettiği hiçbir şey yoktu artık , Osman'a "hayat ve insanlar biraz eksik her zaman demişti ",
" Ne o eksikliği tamamlayacak bir kudretim , ne de hayata ve insanlara , onlara o eksiklikleriyle kabul etmeye razı olacak bir düşkünlüğüm vardı. "