Esra
@Zhanesra
30 okur puanı
Aralık 2019 tarihinde katıldı
İnsanların çaresizlik yüzünden neleri kabullenebileceğini gösteren bir konusu var. Kitaptaki dans maratonu sadece bir yarışma değil; aslında hayatta kalmaya çalışan insanların umutsuzluğunun sahnesi gibi. Karakterler para, şöhret ya da sadece biraz daha dayanabilmek için kendilerini tüketiyorlar. insanların umutları tükendiğinde nasıl değişebileceğini anlatan güçlü bir roman.
Reklam
Altı Harfli Bir Tatlı bana göre aslında bir “kaybolma” hikâyesinden çok, insanların fark edilme ihtiyacını anlatıyor. Selime Teyze’nin yaşadıkları boyunca en çok hissettiğim şey yalnızlık oldu. Ama bu yalnızlık kalabalığın içindeki yalnızlık. Etrafında insanlar var, çocukları var, bir hayatı var ama yine de kendini görünmez hissediyor.
Kitabı okurken zaman zaman Selime Teyze’ye kızdım, zaman zaman da onu çok haklı buldum. Çünkü insan yaş aldıkça sadece bakıma değil, değer gördüğünü hissetmeye de ihtiyaç duyuyor. Bence yazarın en başarılı olduğu nokta da bu: Karakterleri tamamen haklı ya da tamamen haksız göstermemesi.
Bir de kitap bana şu soruyu düşündürdü: “Biz sevdiğimiz insanları gerçekten görüyor muyuz, yoksa onların hep orada olacağını düşünüp ihmal mi ediyoruz?” Bu yüzden kitap sadece yaşlılıkla ilgili değil; aile içindeki iletişimsizlikle de ilgili.
Benim için kitabın en güçlü yanı olaylar değil, bıraktığı duygu. Bitirdikten sonra insanın aklına kendi annesi, babası, anneannesi ya da babaannesi geliyor. Bu etkiyi bırakan kitaplar da bence özel oluyor.
Bekle Beni, Zülfü Livaneli’nin en çok “özlem” duygusuna yaslanan romanlarından biri gibi duruyor. Hikâyede aşk var ama aslında aşkın kendisinden çok ayrılık, bekleyiş ve yarım kalmışlık anlatılıyor. İnsan bazen kitabı okurken karakterlerin ne yaşayacağından çok, neyi kaybettiğini düşünüyor
Duygusal hikâye olarak oldukça etkileyici, güçlü kadın karakterleri ve insan ilişkilerini çok güzel işlemiş, Çalıkuşu Türk edebiyatında okunabilecek en güzel romanlardan biri. Feride’nin yaşadığı hayal kırıklıkları, mücadeleleri ve Anadolu’daki yaşamı anlatılırken insan sıkılmadan ilerliyor
Kitabın merkezindeki Azdahak figürü, yalnızca bir karakter/örgüt değil; şiddetin ve insanın içindeki karanlığın sembolü olarak kullanılıyor. Bu da romanı düz tarihî maceradan biraz daha katmanlı yapıyor.
Reklam