Elifsu
@Zindegikerden
6 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Reklam
Kalabalık İçerisinde Yalnızlık
Gürültü, sessizliğin içinde yankılanan bir boşluksa eğer, en derin yalnızlık gürültünün içindedir... Sessizlik, insanın kendi ruhunu dinleme fırsatıdır; ama gürültü, insanı kendi sesinden mahrum bırakır. Yalnız kalabalığın mekânı artık sadece metropoller değil. Binaların gölgesinde büyüyen çocuklar, gökyüzüne bakmayı unutan yetişkinler... Her şey bir "katman" haline geldi. Kat kat asfalt, kat kat beton, kat kat duvar... Her duvar biraz daha birbirini tanımıyor. Yaltıyor insanları birbirinden. Binalar yükseliyor ama komşular birbirini tanımıyor.
İnsanın çevresiyle bağı yalnızca doğayla değil, insan ilişkiyleriyle de kopmaya başladı. Beton bir binada, plastik bir sandalyede cam ekranlar arasında büyüyen bir birey için çevre artık nefes alınan bir yer değil; yalnızca yaşanılan, tüketilen bir fon.
Modern çağın getirdiği bu distopik çevresellik, insanı fiziksel olarak bir topluluğun parçası kılarken, psikolojik olarak yalnızlığa mahkûm ediyor. Kalabalıkların içindeyiz ama birbirimizden habersiziz. Çünkü görünür olmakla var olmak aynı şey değil. İzleniyoruz ama anlaşılmıyoruz. Bu yabancılaşma zamanla normalleşiyor. Gündelik dilimizden mimiklerimize kadar her şey sterilize ediliyor. Her şeyin "like" ile ölçüldüğü bu dünyada, bir dost omzunun yerini bir bildirim sesi alıyor. İnsan, çokluk içinde kendini eksik hissediyor.
Nöro-mimari
Mimari öncelikle doğadan, sonra da diğer insanlardan korunma alanı olarak tanımlandı. Ardından, ruhsal hastalıkların artmasıyla mimari ögelerin insan zihnine etkisi bașlı başına bir araştırma alanı oldu: Nöro-mimari. Bebeklikten itibaren çevre kavramının içine ev-okul-iş-ibadet yeri-anıtlar-devlet binaları ve benzerlerinin arttığı toplumlarda mimarinin çocuk yetiştirmedeki yeri ve etkisi tartışılmaya başlandı. Yön tarifinde bile "nehre yakın-denizden uzak-kuzey-güney" yerine "şu binanın yanından geçip sapılması" yer aldı. Kişi, kudretini yaşadığı binanın kudretinden kuşanır, kimliğini çalıştığı bina ile tanımlar oldu. Apartmanın yüksekliği psikolojk güven, oda sayısının çokluğu geleceğe umudun ifadesiydi artık.