Oytun
@Zipirella
Öğretmen
Ankara
28 Temmuz
305 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Diyelim ki insan, acılarını, korkularını bir başkasına değil, kendi içindeki başka bir benliğe devredebiliyor olsun. Dişçi koltuğunda yaşanan korkuyu, uçak yolculuğundaki stres ve panik anlarını içinizdeki başka bir benliğiniz yaşıyor; siz ise hiçbir şey hatırlamıyorsunuz diyelim. Sakinsiniz, huzurlusunuz, sanki o acıları, korkuları hiç yaşamamışsınız.
Size cazip gelir mi bilmiyorum ama ben kesinlikle böyle bir şey istemezdim. Bu durumda biz kim oluruz ki? Tüm duygusal yükleri taşıyan içsel benlik mi, yoksa hiçbir şey hatırlamayan dışsal benlik mi?
Severance dizisinin 2. sezonda odaklandığı temel konu bu. İnsanı büyük bir farkındalığa itiyor; çünkü asıl mesele acılardan, korkulardan kaçış değil, onları dönüştürerek hatırlamanın bizi biz yapmasıdır. Duygusal yükler kimliğimizi taşıyan temel direklerdir. Onlar alındığında geriye kalan ‘ben’ eksik kalır. Ya da şöyle demeliyiz belki de: Hatırlamadığımız acılar bizi eksiltiyorsa, hatırladığımız acılar da bizi tamamlıyordur. Bence önemli olan, hatırladığımız acılara, hüzünlere ve korkulara içselleştirmeden, deneyim gözüyle bakabilmektir.
Severance, yalnızca kurgusal bir dizi değil; insanı kendisiyle yüzleştiren bir ayna gibi gerçekten. Kattığı farkındalıklar için özellikle izlemenizi tavsiye ederim. Ama 2x hızla. 😂