Zişan
@Zisanmm
1 Ekim 2002
28 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
"Kafamda Bir Tuhaflık", okuduğum Orhan Pamuk kitapları arasında en sevdiğim kitap mı yoksa birinciliği hâlâ "Cevdet Bey ve Oğulları" mı koruyor emin olamadığım bir eser oldu. Temelde her iki kitap da bir ailenin İstanbul'daki yaşamını anlatıyor. Bu konuda bir benzerlik taşıyor olsalar da ailelerdeki farklılıklar; zengin de olsa yoksul da olsa bir insanın hayatının ne kadar derin ve sürükleyici olabileceğinin altını çiziyor. Her iki ailenin yaşamında da Türkiye'de yaşayan her insan kendini bulabilir. O dönemlerde yaşamıyor olsak da İstanbul'da yaşamasak da bu hayatları bizzat gözlemlemesek de Orhan Pamuk bu karakterlerle empati kurmamı sağladığı için bu eserler üzerine çokça düşündüğüm kitaplar oldu. Özellikle bu kitabı yorumlarsam Mevlut'un hayatı beni çok etkiledi. Normalde hayatını bu kadar derinlemesine merak etmeyeceğim bir insanın, aslında ne kadar merak uyandırıcı olabileceğini gerçekçi ve sağlam bir şekilde hissettiren bir kitap oldu. Kitapta beni üzen, sinirlendiren ve keyiflendiren pek çok şey vardı; ama en üzücü olanı, Türkiye'nin her döneminde insan hayatının ne kadar değersiz görüldüğüydü. Ne kadar çabalarsan çabala; bu düzende ancak yaltaklananların ve üçkağıtçıların bir şeyler elde edebildiğini görmek beni çok hayal kırıklığına uğrattı.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
aylak damla'nın önerisiyle aldığım kısa öykü kitabı..kitap, özellikle şu öyküyü beğendim diye seçim yapamayacağım birbirinden güzel 7 öyküyü barındırıyor. Yazar, ataerkil düzende kadınların yerini, düşüncelerini çok sade ve etkili bir şekilde aktarmış. Aynı zamanda "Bay Peeblis'in Kalbi" başlığındaki öyküde bu düzenin erkekler için de pek yaşanılası olmadığını da çok zekice anlatmış. Velhasıl iyi ki bu kitapla tanımışmışım.
Denizcilikle ilgili hiçbir şey bilmemem ve bu kitap, çokça denizcilik terimi barındırmasına rağmen beni çok heyecanlandırdı.Bazen ne kadar çabalardan çabala ne kadar yaklasirsan yaklaş nasibin yoksa yoktur.Hakikaten Hemingway bunu çok etkili ve öz bir şekilde anlatmış.
8 yıldız için fazla 7 yıldız için de azdı bence kitabın ismini ve yazarın diğer bir kitabı olan 'beni asla bırakma' -daha okumadım- hakkındaki bir röportaj kesitini görünce bu kitabın isminin içeriğiyle ilgili bir metafor olduğunu düşünmüştüm.Ama ilginç bir şekilde gerçekten de devli mevli fantastik bir kitaptı bu tarz kitapları çok sevmememe rağmen bunu beğendim. Kitap boyunca anılarımın silinmesinin nasıl olacağını düşündüm. Bu üzerine çok düşünmeyince güzel gibi geliyor oysa bence kötü de olsa hatıralar bence yaşamın bize verdiği en güzel armağanlardan çünkü ne olursa olsun acı da olsa hissetmeni sağlar ve bence insanı insan gibi hissettiren en belirgin duygu da odur.
Hayallerim, aşkım ve sen filmini izlediğim ve bu kitabın Coşkun karakterinin yazdığı senaryoya ilham olduğunu öğrendiğimden beri okumak istediğim bir kitaptı. Bir Beyoğlu Düşü, filmde gördüğüm o estetik havayı okurken de hissettiğim bir kitap oldu. Demir Özlü'nün ise 'Kanallar' kitabından sonra okuduğum ikinci kitabı oldu. Yazarın kadın karakterlerinin sonunu benzer yapması dikkatimi çekti. Belki de aynı sonla biten kitaplarını tesadüfen okumuşumdur. Ama Demir Özlü, kalemini genel olarak beğendiğim bir yazar oldu. Bu arada Demir Özlü'nün yazar Tezer Özlü'nün abisi olduğunu öğrenmem de güzel bir bilgi oldu:d
