Karşılaşmaların ve kopuşların sonsuz tekrarından ibaretti hayat .
Dünya karanlık olduğunda bile kitaplardaki sözcükler vardı. O yüzden en karanlık günlerde bile etrafımda daima ışık olacağını biliyordum
.
Kendine ait bir hayat görüşü vardı ve diğer insanların hayatlarının onunkinin aynısı olmasına gerek olmadığını asla anlamıyordu.
Kısacık bir akşam / duraladım ne yapsam
Sahi bu dünyanın bir dili var mıdır ? Bunca dilin konuşulduğu dünyanın dilsizlik sancısı .