Hâyrunnîsâ
@ZubdeiMehtab
Şu anda okuduğu kitap
Üstatın Kaleminden Dirilişe Düşen SatırlarDuygu ve Düşünce
Üstad’ın kaleminden okuduğum üçüncü kitaptı… Her satırında ayrı bir tat, her cümlesinde ayrı bir derinlik vardı. Böylesi bir lezzete, böylesi bir akıcılığa sahip eserleri okumak daim olsun.
Sezai Karakoç, gelmiş geçmiş hem İslâmî hem de dünyevî yazarların ötesinde, “üstat” kimliğini bihakkın kuşanmış kıymetli bir müelliftir. Onun kaleminde edebiyat sadece bir sanat değil; aynı zamanda bir diriliş nefesidir.
Onun satırlarında yalnızca edebiyat değil; hakikate, dirilişe ve İslâm’a zarif bir çağrı da saklıdır. Gürültüsüz, gösterişsiz ama tesiri derin bir davettir bu. Okuyanı incitmeden uyandıran, yormadan düşündüren, kırmadan çağıran bir üslup…
Kalemine sağlık üstat… Böylesi kalemlerin izi silinmesin, böylesi davetlerin sesi eksilmesin.
Vesselâm.
Sezai Karakoç
Sezai Karakoç
ÖMRÜMÜZ BOYUNCA DÜŞTÜKLERİMİZE GELİN Bİ BAKALIMDuygu ve Düşünce
Ömrüm Boyunca Düştüğüm benim için bir şiir kitabından çok, sessizce açılmış bir defter gibiydi. Okurken “başkasının yazdıkları”yla değil, kendi içimde uzun zamandır dokunmadığım yerlerle karşılaştım. Bu kitap beni şaşırtmadı; aksine tanıdık geldi. Çünkü bazı şiirler vardır, ilk kez okuyorsun sanırsın ama sanki yıllardır içindeymiş gibi durur. Bu kitap tam olarak öyle.
Hocamın şiirlerinde yüksek ses yok. Ama eksiklik çok. Yarım kalmışlık, söylenememiş cümleler, içe atılmış duygular… Ben bu şiirlerde bağıran bir acıdan çok, susmayı öğrenmiş bir kırgınlık gördüm. Belki de bu yüzden bana bu kadar yaklaştı. Çünkü bazen insan en çok, konuşamayan duygularında kendini buluyor.
Kitabın adı bile başlı başına bir hâl: düştüğüm. Bu düşüş bir çöküş değil; daha çok hayata kapılarak, birine inanarak, bir duygunun içine fazla girerek yaşanan bir düşme. Ben bu kelimeyi okurken kendi düşmelerimi düşündüm. Nerede fazla durdum, nerede susmayı seçtim, nerede geç kaldım… Şiirler bana bunları sordurdu, cevap vermeye zorlamadan.
Bu kitapta aşk da var ama bildiğimiz gibi değil. Daha çok yaşanamamış, yarım bırakılmış, belki de bilerek eksik tutulmuş bir aşk. Şiirler sevmenin coşkusundan çok, sevememenin ağırlığını taşıyor. Yanında olup da uzak kalmanın, söyleyip de söyleyememenin hissi sık sık karşıma çıktı. Okurken “ben de böyle hissetmiştim” dediğim yerler oldu ve o anlarda kitapla aramda tuhaf bir yakınlık kuruldu.
Bilmem belki de ben fazla düşünüyorum.Sadece okuyup geçememiz mi lazım?
Elimde değil okudukça dönüyorum.
Kitap bittikten sonra düştüğünüz yerleri daha net görüceksiniz.
Mutlaka okuyun.Kalemine bereket.Vesellam:) 
Yavuz Balı 
Ömrüm Boyunca Düştüğüm
Yavuz Balı Ömrüm Boyunca DüştüğümKalpten Daktiloya Dökülen YazılarDuygu ve Düşünce
Bu kitap, kelimelerin aceleye getirilmediği bir vakitten sesleniyor okura. Daktiloya çekilmiş her şiir, sanki bir gönül mektubu gibi; silinmeden, geri alınmadan, olduğu hâliyle bırakılmış. Mürekkep kurumadan kalbe değsin diye yazılmış dizeler bunlar.Şair, şiiri bir süs yahut gösteriş kapısı kılmamış. Bilakis, sözü gönlünden çıktığı hâliyle önümüze koymuş. Divan şiirini andıran bir eda var satır aralarında: susarak söyleme, eksilterek derinleştirme, kelimeyi az ama manayı bol tutma.Neticede Daktiloya Çekilmiş Şiirler, yüksek sesle okunacak bir kitap değildir. Bu eser, gece lambasının altında, kalbin biraz yorgun olduğu vakitlerde açılır. Okur, şiirleri bitirdiğinde “ne okudum?”dan ziyade “ne hissettim?” diye sorar kendine. Ve bu soru, şiirin asıl maksadına ulaştığını gösterir. Öneren kişiye teşekkür ediyorum.Geç kalmadan okumanızı tavsiye ederim.Vesellam
Asaf Hâlet ÇelebiDuygu ve Düşünce
Bu kitabı okumaya başlamamdaki asıl amaç, Asaf Haleti'in kendini nerede konumlandırdığını anlamaktı. Divan edebiyatına bakışı, yazıları, şiiri ve tasavvuftaki duruşunu merek etmemle başladı. Mustafa Miyasoğlu'nun kitabında Halet' in pek çok yönünü ve değerini kendi yazılarında görmek mümkün. Kitapta, dönemi, çevresi, hayatı, şahsiyeti, portresi, şiirleri ve eserleri detaylı bir şekilde incelenmiş. Gazelleri, şiirleri, kitaplara girmemiş son şiirleri ve şiirlerine dair aldığı notlar da kitapta yer almaktadır.
Önemli bir araştırma yapılmış; resmi ve titiz bir çalışma olduğu aşikâre görülüyor. Bu nedenle kitabı herkese tavsiye edebilirim. Ancak yanınızda bir Türkçe lügat bulundurmakta fayda var; çünkü kitapta İstanbul Türkçesi oldukça güzel kullanılmış ve bazı kelimeler günümüz okuru için zor olabilir.
Kitabın sonlarına geldiğimde, Asaf Halet hakkında çok şey öğrenmiş ve şiirleri hakkında bir fikir sahibi olduğumu söyleyebilirim. Pek çok yazar şair tarafindan farkli görünse de Fazıl onu iki büyük şairden biri olarak görmüştür. Bu durum, Asaf Halet Çelebi'nin edebî ehemmiyeti göstermektedir.
Mustafa Miyasoğluna ise gönülden rahmet diliyorum.Vesellam
Mustafa Miyasoğlu
Mustafa MiyasoğluYatağı Küften Bir Çocuk üzerine ne söylesem kifayetsiz kalır diye düşünürken, zihnimde ilk beliren Mücahit Hocam’ın sade ama mana bakımından derin kalemi oldu.Her bir şiirdeki tasvirler, serzenişler ve içe dönük çağrılar, kalbimin kuytularına dokundu.
Bu eser, şiir vadisinde çoğu kez aşkın gölgesinde kalan kalemlerin aksine; özlemenin, hatırlayışların ve insanın kendi iç âlemiyle hesaplaşmasının da ne denli güçlü bir şiir iklimi yaratabileceğini göstermiştir.
Her dizesinde insanın hem kendine hem hatıralarına ayna tutan bir sükût vardır.
Kalemine ,yüreğine sağlık..
Vesselam.
