Tâbiin âlimlerinden Şehr ibni Havşeb anlatıyor: Ümmü Seleme radıyallahu anhâ'ya: "Ey müminlerin annesi! Resûl-i Ekrem (sav) senin yanındayken en çok nasıl dua ederdi?" diye sordum. Şöyle cevap verdi: "Resûl-i Ekrem (sav) çoğu zaman: 'Ey kalpleri halden hale çeviren Allah! Benim kalbimi dininden ayırma!' diye dua ederdi. Bir gün 'Ey Allah'ın Elçisi bu duayı niçin bu kadar okuyorsun?' Bana şu cevabı verdi: "Ümmü Seleme! Her insanın kalbi, Allah'ın iki parmağı arasındadır; dilediğinin kalbini dininde tutar, dilediğinin kalbini dininden ayırır "
Enes radıyallahu anh şöyle diyor: Resûl-i Ekrem (sav) İslâmiyet adına bir şey istendiğinde, onu mutlaka verirdi. Bir gün bir adam geldi, Allah'ın Elçisi ona, iki dağ arasında otlayan bir koyun sürüsü verdi. O adam kavminin yanına gidince şöyle dedi: "Ey Milletim! Hemen Müslüman olun! Çünkü Muhammed, fakirlikten korkmuyor, elinde olanı veriyor."