Stefan Zweig, beni hep etkileyen büyük yazar. Kitabı okurken korkuyu iliklerime kadar hissettim, ha şimdi oldu bitti bitecek korku, diye okudum.
Bir kadının eşini aldatması üzerine yaşadığı korkuyu, yakalanma korkusunu, çevresine karşı duyacağı utanç korkusunu anlatıyor.
"Sence... sence... insanları engelleyen şey, her zaman korku mudur? Acaba... acaba... utanç olamaz mi... herkesin önünde kendini ortaya koymanın ... örtüsüz kalmanın utancı... olamaz mı?”
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.